زخم بستر چیست ؟
زخم بستر زخمی است كه در نواحی تحت فشار بدن ، در بی حركتی مداوم ( می تواند 24 ساعت باشد ) ، به علت كاهش خونرسانی موضع ایجاد می شود . 


زخم بستر چیست ؟
زخم بستر زخمی است كه در نواحی تحت فشار بدن ، در بی حركتی مداوم ( می تواند 24 ساعت باشد ) ، به علت كاهش خونرسانی موضع ایجاد می شود . 

نواحی تحت فشار :
ناحیه باتكس ( باسن ) _ پاشنه پا _ آرنج ها 

علائم :
علائم اولیه میتواند شامل: حس حرارت در ناحیه تحت فشار _ مشاهده قرمزی . یه چنین زخمی زخم درجه یك می گویند 
درزخم بستر درجه 2 : می توان یك زخم كوچك را با قرمزی و التهاب
زخم در جه 3 عضلات را در بر می گیرد و شامل چرك و سلولهای مرده است .
زخم در جه 4 آنقدر عمیق است كه به استخوان رسیده و آن را نیز درگیر كرده است .
توجه داشته باشید كه زخم بستر مانند كوه یخ است یعتی بافتهای زیرین بیشتر از آنجه به نظر می رسد درگیر شده اند .

پیشگیری :
پیشگیری از زخم بستر بسیار آسان است .
1جابجا كردن بیماری كه قادر به حركت نیست روی تشك به 4 طرف طی شبانه روز . ( هر هشت ساعت یك بار حداقل ) 
2. ملافه تشك نباید خیس باشد . نباید سر باشد تا مریض روی آن سر بخورد . زیرا باعث اصطكاك پوست و آسیب آن می شود . نباید چروك باشد .
3. كنترل مداوم نواحی تحت فشار از نظر حرارت و خونرسانی بافت با لمس ناحیه . محل نبای داغ باشد . اگر انگشت خود را روی آن كمی فشار دادید و بر داشتید باید سریع صورتی شود . 
4. ماساژ مداوم نواحی تحت فشار .
5. استفاده از تشك های هوا كه فشار را یك نقطه متمركز نمی كنند .
درمان .
برای زخم درجه 1 جابجا كردن مداوم بیمار و ماساژ ناحیه به طور مداوم و نخوابیدن بیمار به روی زخم بستر . و اجرائ تمام موارد ذكر شده در پیشگیری .
برای زخم درجه 2 : مانند زخم درجه 1 . البته در مورد ماساژ بهتر است انجام نشود تا عفونت با دست درمانگر وارد زخم نگردد .
زخم درجه 3 و 4 : نیاز به دبریدمان ( برداشتن بافت مرده دارد ) این كار در زمان قدیم با دو روش انجام می شده: 1. با استفاده از چاقو بافت مرده را می بریدند و پانسمان میكردند . كه امروزه در موارد بسیار پیشرفته زخم درجه 4 در اتاق عمل انجام می شود .
2 .با استفاده از آب و صابون زخم را بافشار میشستند و با بتادین و نرمال سالین ( سرم نمكی ) آن را ماساژ می دادند . كه امروزه به هیچ وجه پذیرفته نیست . زیرا بتادین و آب و صابون بافت مرده و زنده جدید را با هم از بین می برند . پس زخم خوب نمی شود .

امروزه :
1: استفاده از پانسمان های آماده به نام كامفیل یا پماد الیز كه گرانند اما بیشتر از قیمتشان میارزند .
این دارو ها بافت های مرده را با انجام عملی شیمیایی بر میدارند اما به ساخت بافت زنده نیز كمك می كنند .
پانسمان كامفیل را تنها باید زمانی برداشت كه تغیر رنگ دهند یا خود از بافت جدا شوند .
این درمان برای زخم درجه 2 هم كاربرد خوبی دارد .
2: استفاده از لارو حشره روی زخم كه چند روزی زیر پانسمان می ماند و بافت مرده را می خورد و با بزاقش به ساخت بافت زنده كمك می كند . این درمان بهترین روش درمانی ست كه برای دیگر زخم ها نیز استفاده میشود . و زخم های چندین ساله غیر قابل درمان را بهبود داده است . این روش به تازگی وارد ایران هم شده و از نظر مراجع پزشكی قابل تائید است .

درمورد بیماران قطع نخاعی برخی خرید پماد الیز را بهتر از كامفیل میدانند . بخصوص آقایان . زیرا آنها دچار زخم ناحیه تناسلی هم میشوند كه نمی توان از كامفیل برای آن استفاده كرد .

3. در مان دیگر استفاده از پودر طلاست كه قدیم به این صورت بوده ولی امروزه از كرم هایی كه تركیب طلا دارند استفاده می شود و بسیار گرانند و در ایران هم یافت نمی شود .